1. Negu Gorriak
    Borreroak baditu milaka aurpegi

    Borreroak baditu milaka aurpegi


  2. EO031032CD CD

    Oso disko gutxik dute Negu Gorriak taldearen album beltzaren sakontasun emozionala. Lotura politikoaz harago, sentimendu mingarrietan sakondu zuen. Itxaropena galtzen denean, ohartzen zara gorrotoa antolatzeak prezio handia dakarrela, aurka egiten jarraitzeko ordaindu behar duzula. Ferminek ekaitzaren barrutik ekaitza azaltzen ahalegindu zen, bihotz zabalik ebakuntza egin zuen historiaren kutxa beltza argitzeko eta bizitzaren eta heriotzaren zentzua ulertzen saiatzeko; bizitza eta heriotza, biak negarrari lotuak, Delirium Tremens taldeko “Kaixo” kantuan gogoratu zuten bezala. Kortaturen bigarren LPan ere gertatu zen: inpotentziak odola irakiten zion, baina disko honetan, etsipenak balantza iluntasunera okertu zuen, gizarte guztiz gaixo, hipokrita eta zinikoak sortutako biolentzia autodestruktibora okertu zuen. “Todos somos Malcolm X”, Anton Reixak dioenez, nahiz eta ergel bati RHaz hitz egiten entzuten zaio. Henry Rollinsen "The End Of Silence" kantuaren ildotik, "Bi doberman beltz" kantak egonezinari eta samintasunari buruzko hirurogeita hamar minutuei ateak zabaldu zizkien. Kontra egin behar da, baina ez dago zertan sinetsi; izan ere, “borreroak baditu milaka aurpegi”; izan ere, batzuetan pistolen mintzoa baino ez da ulertzen ("Pistolaren mintzoa", M-akeko bertsioa); izan ere, “hipokresiaren erresuman ez dago lekurik errugabeentzat/Homosexuala eta gorria barkamenik gabeko bekatuak” dira; izan ere, presak berekoikeria justifikatzen du (“Bost gehiago”); izan ere, rock’n’rollaren timoa dela eta, “ergelen paradisuan beste kirten bat naiz"; izan ere, ez dago torturarik, meza nork ematen duen arabera; izan ere, hilotzak sekretuak ondo gordetzen daki. Mina (“Erori”), heriotza dela eta, gabezia dela eta: min bizia "Hemen izango bazina" kantuan ("hemen izango bazina/ harrobiaren ertzean eta basamortuari so eginez/ azken pitzadurak ez ninduke harrapatuko”). Eta min hunkigarria "Itxoiten" kantuan, Red Hot Chili Peppersen denbora erdiak elkartzen daki kantuak, malko barik utzi arte. Soinu gordinaz, hardcore emozionalaz, metal ziragarriaz eta hip hop bakunaz bildurik ageri da hori dena. Kantu guztiak “Kolore bizia” eta “Chaquito” izan ezik. Itxaropenerako bi apunte dira, doinu karibetarrean aurrera egiteko: arrazismoaren aurka, bat; bakearen alde, bestea. Hunkigarria. Disko itzela da, 1993ko Euskadiren ikuspegia baino zerbait gehiago. Hamarretik 10. Rockdeluxen arabera, urte hartako diskorik onena

    Xavier Cervantes

    01 Bi doberman beltz
    02 NG bada
    03 Bost gehiago
    04 Hipokrisiari stop!
    05 Dollar area
    06 Itxoiten
    07 Dallas-Euskadi 1963
    08 J.F.K.
    09 Kolore bizia
    10 No problem
    11 Sabel-hiztunaren ordu ikaragarria
    12 Hiltzeko era ugari
    13 Denok gara Malcolm X
    14 Borreroak baditu milaka aurpegi
    15 Rock&Rollaren jukutria
    16 Pistolaren mintzoa
    17 Erori
    18 Chaquito
    19 Euskaldunok eta zientzia
    20 Hemen izango bazina
    21 Kaixo
    22 Arrano Beltza

TWITTER
BIDEO

No more tour (trailer)